اخبار صنعت
صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / دسته بندی اصلی اتصالات لوله مورد استفاده در سیستم های لوله کشی صنعتی چیست؟
از تغییر جهت جریان تا آب بندی انتهای باز - نحوه کار اتصالات جهت، انشعاب، انتقالی، پایانه و اتصال در داخل شبکه لوله کشی.
اتصالات لوله مورد استفاده در سیستم های لوله کشی صنعتی را می توان به پنج دسته عملکردی اصلی دسته بندی کرد: اتصالات جهت (آرنج و خم شدن)، اتصالات انشعاب (تسه، صلیب، و جانبی)، اتصالات انتقالی (کاهنده و آداپتور)، اتصالات پایان دهنده (درپوش و شاخه)، و اتصالات اتصال (کوپلینگ ها، اتصالات و فلنج ها). هر دسته یک هدف مکانیکی مشخص را در یک شبکه لولهکشی انجام میدهد: اتصالات جهتی مسیر جریان را تغییر میدهند، اتصالات انشعاب تقسیم میشوند یا جریان را ترکیب میکنند، اتصالات انتقالی قطر لوله را تنظیم میکنند، اتصالات انتهایی انتهای باز را میبندند، و اتصالات اتصال بخشهای لوله را به هم میپیوندند - به طور دائم یا با گزینهای برای جداسازی قطعات در آینده. اتصالات لوله فلزی، به ویژه اتصالات لوله فولادی ضد زنگ، بر کاربردهای صنعتی غالب است زیرا آنها استحکام مکانیکی را با مقاومت در برابر خوردگی در طیف گسترده ای از فشارها، دماها و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی ترکیب می کنند.
درک این پنج دسته - و اینکه کدام نوع اتصالات خاص در هر یک برای یک برنامه خاص مناسب است - پایه و اساس یک سیستم لوله کشی است که از زمان نصب تا چندین دهه خدمات به طور قابل اعتماد کار می کند.
اتصالات جهت دار جریان سیال یا گاز را در اطراف موانع، گوشه ها یا تجهیزات هدایت می کنند. متداولترین نوع آن زانویی است که در پیکربندیهای 45 درجه و 90 درجه موجود است که به لوله اجازه میدهد بدون تلاطم شدیدی که یک مفصل میتر ایجاد میکند، جهت خود را تغییر دهد. زانوها به دو طرح با شعاع بلند و شعاع کوتاه تقسیم میشوند: زانوهای با شعاع بلند دارای شعاع خمشی تقریباً 1.5 برابر قطر لوله هستند و منحنی ملایمتری ایجاد میکنند که افت فشار را کاهش میدهد، در حالی که زانوییهای با شعاع کوتاه شعاع خمشی برابر با قطر لوله دارند که فشردهتر اما کمی محدودتر برای جریان هستند.
در حالی که زانوها معمولاً اجزای کوتاهتر و پیش ساخته هستند، خمهای لوله از طول پیوسته لوله با استفاده از دستگاه خمکن تشکیل میشوند. خمها معمولاً مسیر جریان داخلی صافتری را با تلاطم کمتر نسبت به زانوها ارائه میدهند، که آنها را به یک انتخاب رایج در سیستمهای با نرخ جریان بالا مانند لولهکشی نیروگاهها یا خطوط بزرگ انتقال آب تبدیل میکند. در سیستمهای با قطر کوچکتر، بهویژه آنهایی که با اتصالات لوله فولادی ضد زنگ ساخته میشوند، به دلیل ساخت و نصب آسانتر، زانوهای فشرده گزینهای کاربردیتر و مقرونبهصرفه باقی میمانند.
اتصالات انشعاب به یک لوله منفرد اجازه می دهد تا به چندین مسیر تقسیم شود یا چندین مسیر را در یک مسیر ترکیب کند. پرکاربردترین اتصالات انشعاب، سه راهی است که یک انشعاب 90 درجه از خط اصلی ایجاد می کند. سه راهی ها در دو پیکربندی وجود دارند: سه راهی های مساوی (یا مستقیم)، که در آن هر سه دهانه یک قطر دارند، و سه راهی های کاهش دهنده، که در آن دهانه انشعاب کوچکتر از مسیر اصلی است. صلیبها با افزودن دهانه چهارم، این مفهوم را بیشتر گسترش میدهند، که به جریان اجازه میدهد به طور همزمان در دو جهت تقسیم شود - اگرچه صلیبها از نظر ساختاری مقاومتر از سه راهی هستند و عموماً در کاربردهای فشار بالا به دلیل تمرکز تنش اضافه در نقطه اتصال اجتناب میشود.
اتصالات جانبی (وای) از خط اصلی در 45 درجه به جای 90 منشعب می شوند. این زاویه کم عمق تر، اغتشاش و افت فشار را کاهش می دهد، و در خطوط زهکشی گرانشی و پردازش شیمیایی، خطوط جانبی ترجیح داده می شود.
انتخاب یک سه راهی جانبی نسبت به سه راهی استاندارد می تواند به طور معنی داری از دست دادن سر در مسیرهای طولانی لوله کشی را کاهش دهد به ویژه در سیستم هایی که حجم زیادی از مایع را با سرعت های متوسط حرکت می دهند.
اتصالات انتقالی، معمولاً کاهنده ها، به یک سیستم لوله کشی اجازه می دهند که قطر را در طول خود تغییر دهد - برای مثال، از یک خط اصلی 6 اینچی به یک شاخه 4 اینچی که یک قطعه از تجهیزات را تغذیه می کند، پایین می آید. کاهنده ها به دو شکل هستند: کاهنده های متحدالمرکز که به طور متقارن در اطراف یک خط مرکزی مشترک مخروطی می شوند و کاهنده های خارج از مرکز که یک لبه را صاف نگه می دارند و لبه دیگر را باریک می کنند.
| نوع کاهنده | تراز | بهترین حالت استفاده |
|---|---|---|
| متحدالمرکز | متمرکز بر محور مشترک | لوله کشی عمودی اجرا می شود |
| عجیب و غریب (تخت رو به بالا) | افست، رویه صاف | جلوگیری از خروج هوا در خطوط مایع |
| غیر عادی (مسطح به پایین) | افست، کف صاف | اطمینان از زهکشی کامل لوله |
فراتر از کاهنده ها، آداپتورها یک هدف مرتبط اما متمایز را انجام می دهند: تبدیل بین استانداردهای اتصالات مختلف یا انواع رزوه، مانند انتقال از اتصال رزوه ای به انتهای جوش سوکت. آداپتورها به ویژه هنگام ادغام تجهیزات تولید شده با استانداردهای منطقه ای مختلف در یک سیستم لوله کشی مفید هستند.
اتصالات انتهایی انتهای لوله های باز را به طور دائم یا به گونه ای می بندند که امکان دسترسی در آینده را فراهم کند. کلاهکها معمولاً در انتهای لولهها جوش داده میشوند یا رزوه میشوند و زمانی استفاده میشوند که توسعه بیشتری از خط برنامهریزی نشده باشد. دوشاخه ها هدف مشابهی دارند اما در انتهای مادگی اتصالات به جای نصب بر روی قسمت بیرونی لوله وارد می شوند و باعث می شود آنها در دهانه های انشعابی استفاده نشده روی سه راهی ها یا صلیب ها رایج شوند.
در سیستمهای با قطر بزرگتر، فلنجهای کور بهترین اتصالات انتهایی هستند، زیرا روی فلنج جفتگیر میپیچند و در صورت نیاز به گسترش یا دسترسی به خط برای تمیز کردن، بعداً میتوان آنها را جدا کرد. این باعث میشود فلنجهای کور به یک انتخاب عملی در لولهکشی فرآیندی تبدیل شوند که در آن تغییرات احتمالی در آینده وجود دارد، حتی اگر قیمت اولیه آنها بیشتر از یک کلاهک جوشی ساده باشد.
اتصالات اتصال دو طول لوله را در یک مسیر مستقیم بدون تغییر جهت، قطر یا مسیر جریان به یکدیگر متصل می کنند. سه نوع اصلی کوپلینگ ها، اتصالات و فلنج ها هستند که هر کدام تعادل متفاوتی از دوام و قابلیت سرویس را ارائه می دهند.
نیمه کوپلینگ ها که دارای یک انتهای رزوه ای یا جوشی و یک انتهای جامد هستند نیز برای ایجاد اتصالات انشعاب مستقیماً روی دیواره لوله بدون جریمه استحکام حفاری و رزوه کاری خود لوله رایج هستند.
در حالی که اتصالات پلاستیکی و کامپوزیت دارای برخی از طاقچه های شیمیایی کم فشار یا خورنده هستند، اتصالات لوله فلزی استاندارد در اکثر سیستم های لوله کشی صنعتی باقی می ماند به دلیل ترکیبی از استحکام مکانیکی، تحمل دما و عمر طولانی. اتصالات فولاد کربنی در کاربردهای عمومی و سازه ای رایج هستند که در آن کارایی هزینه بیشتر از مقاومت در برابر خوردگی مهم است. در مقابل، اتصالات فولادی ضد زنگ در هر جایی که مقاومت در برابر خوردگی، بهداشت یا عملکرد در دمای بالا مورد نیاز است، مشخص میشوند - فرآوری مواد غذایی و آشامیدنی، تولید دارو، کارخانههای شیمیایی و محیطهای دریایی از جمله آنها.
اتصالات لوله فلزی
اتصالات لوله فولادی ضد زنگ معمولاً در لولههای با قطر کمتر - خطوط ابزار دقیق، حلقههای نمونه و سیستمهای کنترل پنوماتیک - که در آن دقت، تمیزی و مقاومت در برابر خوردگی بسیار مهم است استفاده میشود. بر خلاف اتصالات لوله استاندارد، اتصالات لوله اغلب به جای رزوه یا جوش به اتصالات فشاری یا شعله ور متکی هستند که امکان مونتاژ و جداسازی سریع بدون ابزارهای تخصصی را فراهم می کند.
اتصالات لوله فشرده سازی و شعله ور، پیکربندی مجدد سیستم های ابزار دقیق و کنترل را آسان می کند - یک مزیت واقعی در محیط های آزمایشگاهی، نیمه هادی و کنترل فرآیند که به طور مکرر تغییر می کنند.
تعیین ترکیب مناسب از دستههای اتصالات با ترسیم نیازهای فیزیکی لولهکشی شروع میشود: جایی که تغییر جهت مورد نیاز است، جایی که شاخهها باید جدا شوند، جایی که قطرها تغییر میکنند، جایی که خط خاتمه مییابد و قسمتها باید به هم متصل شوند. یک خط فرآیند صنعتی معمولی ممکن است از زانویی با شعاع بلند برای به حداقل رساندن افت فشار در اطراف تجهیزات، کاهش سه راهی برای تغذیه خطوط شاخههای کوچکتر، کاهندههای غیرعادی برای جلوگیری از گیر افتادن مایع در نقاط مکش پمپ و اتصالات فلنجی در هر قطعه از تجهیزات دوار برای دسترسی تعمیر و نگهداری استفاده کند.
یک خطای رایج طراحی، تعیین یک کوپلینگ ثابت در نقطهای است که بعداً نیاز به جداسازی دارد، یا استفاده از یک سه راهی استاندارد که در آن یک جانبی به طور قابل توجهی تلاطم و اتلاف انرژی را کاهش میدهد.
اتصالات لوله صنعتی با مشخصات ابعادی و فشاری استاندارد ساخته می شوند تا از سازگاری بین تولید کنندگان و طراحی آسان تر سیستم اطمینان حاصل شود. در آمریکای شمالی، ASME B16.9 بر اتصالات جوش لب به لب فرفورژه ساخته شده در کارخانه حاکم است، در حالی که ASME B16.11 اتصالات جوش سوکت و فورج رزوه ای را پوشش می دهد. در سطح بین المللی، استانداردهایی مانند EN 10253 نقش مشابهی را در بازارهای اروپایی ایفا می کنند.
تطبیق کلاس فشار اتصالات و برنامه ضخامت دیواره با لوله اتصال ضروری است ، از آنجایی که عدم تطابق می تواند نقطه ضعفی در سیستم ایجاد کند حتی اگر اجزای جداگانه مشخصات خود را داشته باشند. جدول 40 و جدول 80 متداولترین نامگذاریها هستند و برنامههای بالاتر برای سرویسهای فشار بالا در نظر گرفته شدهاند.
اتصالات لوله صنعتی به پنج دسته عملکردی - جهتی، انشعاب، انتقالی، پایانه و اتصال - سازماندهی می شوند که هر یک نیاز ساختاری یا جریان خاصی را در یک سیستم لوله کشی برطرف می کند. اتصالات جهت دار مانند زانوها و خم ها جریان را تغییر جهت می دهند، اتصالات انشعاب مانند سه راهی ها و خطوط جانبی تقسیم یا ادغام، اتصالات انتقالی مانند کاهنده ها قطر را تنظیم می کنند، اتصالات انتهایی مانند کلاهک ها و فلنج های کور انتهایی را می بندند، و اتصالات اتصالی مانند کوپلینگ ها، اتصالات و فلنج ها، بخش هایی از خدمات را به هم متصل می کنند. تقریباً در تمام این دستهبندیها، اتصالات لولههای فلزی به دلیل استحکام و دوام، انتخاب اصلی مواد باقی میمانند، در حالی که اتصالات لوله فولادی ضد زنگ نقش تخصصی در کاربردهای ابزار دقیق و کنترل با قطر کوچکتر، با دقت بالا دارند. درک نحوه کار این دسته ها با هم به مهندسان و خریداران اجازه می دهد تا سیستم های لوله کشی را طراحی کنند که بازده جریان، قابلیت نگهداری و قابلیت اطمینان طولانی مدت را متعادل می کند.
